Ben Tahir Kavri, "Hayatımdan ve Kendimden Eminim"
Ben Tahir Kavri. Hayatım boyunca ne hesap vermekten korktuğum bir günüm oldu ne de vicdanımı lekeleyen bir geçmişim… Ne hissettiysem onu söyledim, ne yaşadıysam onu anlattım. Düşündüğüm gibi yaşadım, yaşadığım gibi konuştum. Kimseye yaranmak için kendimden ödün vermedim. Ve geriye dönüp baktığımda, tek bir an için bile pişman olmadım. Keşkelerle dolu bir hayatım olmadı. Vicdanımla savaş vermedim. Çünkü kalbim neyi doğru bildiyse ona göre yaşadım. Ne sahte sözler söyledim ne de yapmadığım şeylerin hesabını verdim. Hayatta sorunlarım olmadı mı? Oldu elbette. Ama ben hiçbir şeyi içimde büyütmedim. Varsa bir sıkıntım, doğrudan sordum, konuştum, çözdüm. Kafamda kurmadım, içimde büyütmedim. Ne başkasının hayatına imrendim ne de elimdekinin azlığına üzüldüm. Bilirim ki bu dünyada herkes nasibini yer, fazlası verilmez. Önemli olan, elindekine şükretmesini bilmektir. Sahte olmadım, olamam da. Sevmediğim birine asla "Seni seviyorum" demedim. Gerçekten sevdiğime ise hiçbir zaman karşılık beklemedim. Çünkü sevgi bir alışveriş değildir, içten gelen bir bağlılıktır. Ve kimseye zorla kal demedim, gitmek isteyene yol verdim. Çünkü bilirim ki zorla güzellik olmaz. Yanımda kalan, gerçekten değer verdiği için kalır. Benimle yürüyen, gönülden yürür. Dostluk benim için bir çıkar ilişkisi değildir. Sevgi, ölçüp biçilmez, pazarlık konusu edilmez. Sevdiysem, sonuna kadar gittim. Fedakârlık yaptıysam karşılık beklemedim. Evet, zaman zaman kırıldım. Belki ben de istemeden kırdım. Ama kin tutmadım. Affetmesini de bildim, gerektiğinde af dilemesini de… Hata yaptım, ders çıkardım. Düştüm, kalktım, yandım ama küllerimden yeniden doğdum. Asla sevdiklerime ihanet etmedim. Çünkü sevgi benim için kutsaldır. Kolay seven biri değilim ama birini sevdiğimde onun için mücadele ederim. Ve bilirim ki Allah, bize sevdiklerimizi bir emanet olarak verir. O’nun ikram ettiği insanlar benim için değerlidir. Bu yüzden sevdiklerime sıkı sıkıya sarılırım. Benim için kıymetli olan hiçbir şeyi kolay kaybetmem.

Hayatta korkularım olmadı mı?
Oldu elbet. Ama gözümün gördüğü hiçbir şeyden çekinmedim. Çünkü korku, insanın zihninde büyüttüğü bir gölgeden ibarettir. Ne yaşarsam yaşayayım, hiçbir zaman umudumu kaybetmedim.
Yarınlara dair hep bir ışığım oldu. Ve şunu çok iyi bilirim: Hayatta verilen de kıymetlidir, alınan da… Kimi zaman elimizden bir şey alınır, kimi zaman bir lütuf verilir. Ama her şeyin bir sebebi vardır. Hayatın akışına teslim oldum, kaderime razı oldum. Verende hoş, alınanda… Sevgiyle ve selamla…!
Tepkiniz Nedir?






