(DEVAMKE..) Gösteri Gazeteciliğine, Unutulmuş Vicdanlara ve Sahte Başarılara Dair Sert Bir Hatırlatma

Bazı kişiler de çıkıp bana şunu söylediler: “Biz bugün para kazandık, mal mülk sahibi olduk. Sen ise hâlâ geridesin.”

İşte tam da burada durup konuşmak gerekiyor. Çünkü başarıyı yalnızca para ve mülkle ölçen anlayış, insanı insan yapan değerleri çoktan kaybetmiştir.

Ben Iğdır’a bağlı Yüzbaşılar Köyü’nde, yokluğun içinde büyüdüm. Gerektiğinde ahırda da yattım. Bunu bir utanılacak hâl değil, onurla taşınacak bir hayat gerçeği olarak söylüyorum.

İnsan nereden geldiğini unutursa, hangi şartlardan geçtiğini inkâr ederse, bugün oturduğu koltuk ne kadar yüksek olursa olsun küçülür.

Geçmişini küçümseyen, yoksulluğu aşağılayan, dünüyle bağını koparan insan; servet sahibi olabilir ama şahsiyet sahibi olamaz.6

Geçmişini küçümseyen, yoksulluğu aşağılayan, dünüyle bağını koparan insan; servet sahibi olabilir ama şahsiyet sahibi olamaz.

Bana soruyorlar: “Ahır mı daha rahattı, kral dairesi mi?”

Bu soru bile meseleyi anlamadıklarını gösteriyor. Çünkü insan uyuduğu zaman duvarları görmez. İnsan başını yastığa koyduğunda nerede yattığını değil, nasıl yaşadığını düşünür.

Önemli olan; nerede yattığın değil, kiminle yol yürüdüğün, hangi bedelleri ödeyerek ayakta kaldığın, hangi vicdanla yaşadığın, hangi haksızlığa boyun eğmediğindir.

Önemli olan; nerede yattığın değil, kiminle yol yürüdüğün, hangi bedelleri ödeyerek ayakta kaldığın, hangi vicdanla yaşadığın, hangi haksızlığa boyun eğmediğindir.

Benim için değerli olan; şatafatlı odalar değil, başı dik bir duruştur. Geçici alkışlar değil, kalıcı bir onurdur. Mal mülk değil, arkamdan söylenebilecek temiz bir sözdür.

Bu yüzden kimse bana “geride kaldın” diyemez. Çünkü vicdanı önde olan, hiçbir zaman geride değildir.