OKUYUNUZ: NEREDEN NEREYE: İNSANLIK SESSİZCE KAYBOLUYOR
Bir zamanlar bu topraklarda kapılar kilitlenmezdi. Çünkü o kapılar korkudan değil, güvenle ayakta dururdu.
Kimse misafirden çekinmez, kimse komşusuna sırtını dönmezdi.
Fakir, yoksul, garip… Birinin ocağı sönse, diğerinin yüreği yanardı. Bugün ise aynı sokakta yaşayan insanlar, birbirinin açlığından habersiz.
Biz çocukken bir ekmeği bölüşürdük.
Şimdi insanlar, bir lokma için bile birbirine düşman. Paylaşmak yerini menfaate, kardeşlik yerini hesaplara bıraktı.
Eskiden büyük konuştuğunda susulurdu. Saygı vardı, edep vardı, bir ağırlık vardı. Şimdi herkes konuşuyor… ama kimse kimseyi duymuyor.
Ses çok, anlam yok.
Peki bize ne oldu? Ne zaman bu kadar yabancılaştık birbirimize? Ne zaman kalplerimiz bu kadar katılaştı?
Cevap acı ama gerçek:
Biz, insanlığımızı yavaş yavaş kaybettik.
Tepkiniz Nedir?
Beğen
0
Beğenme
0
Aşk
0
Eğlenceli
0
Sinirli
0
Üzgün
0
Vay
0
Tahir Kavri
Gazeteci Tahir Kavri (((Alo))) İhbar
